Seminer öncesi bir araya gelen gençler sohbet edip kahvaltı yaptı. Daha sonra bir ay önce ilan edilen “Emr’i Bil-Maruf ve Nehy’i Ani’l –Münker konulu hikaye ve resim yarışmasının sonuçları açıklandı. Resim alanında birinci, ikinci. üçüncü ve yazı alanında birinci olanlara ödülleri verildi.

Yarışmada dereceye girenlerin isimleri şöyle:

Resim dalında birinci: Gülhan Kılıç, ikinci: Sena Oğuz, üçüncü: Sahra Kuyumcu olurken, hikaye dalında ise Nisa Nur Ayar birinci oldu.

Yarışma sonuçları açıklandıktan sonra seminere geçildi.

Bu ay ki seminerin konusu “Emr’i Bil -Maruf Nehy’i Ani’l-Münker” yani“Tebliğ ve Davet” idi. Anlatıcılar ise çok değerli Kevser ÇAKIR ve Münevver SOFUOĞLU idi.

İslam’ın temel şartlarından olan tebliğ ve davet konulu seminerin ilk konuşmacısı Kevser ÇAKIR oldu.

Kelime anlamları dini doğru bir dil ve yaşayışla anlatmak olan tebliğ ve davetin günümüz de kendini Müslüman sanan insanlar tarafından kendilerinin uydurmuş olduğu İslam’ın 5 şartı içinde olmamasının yanlışlığı belirtildi (ARAF 165. Ayet).

Tebliğ ve Davet’i üç başlıkta inceleyen Kevser Çakır’ın “Birdavetçi nasıl olmalıdır ve muhatapları kimlerdir?” sorusuna verdiği cevabı şöyle özetleyebiliriz;

Davetçi ilk önce iman etmiş bir Müslüman olmalı(ENFAL-29.Ayet).

İyilik ve kötülük kavramlarını ayırt edebilmeli ve sorumluluk bilincine sahip olmalı.

Dilsel yeterliliği -kendini ifade edebilecek kadar- olmalı.

Davet’e muhattab olanları ise; islamı tanımış fakat nefsinin ve dünya menfaatlerinin ağır gelmesi ile unutmuş olanlar, hiç tanımamış yeni öğretilecek olanlar, kafir olup da korkutulacak olanlar olarak sınıflandırdı.

Tebliğ yaparken Kur’an, Peygamberlerin pratiği ve ümmetin tecrübesinin kaynaklar olabileceğini ancak itidalli bir peygamber algısının oluşması gerektiğini söyledi. Çünkü peygamberler nefse değil vahye tabi olmuştur.

Tebliğ yöntemini “Veriler ve Araçlar” olarak ikiye ayıran Kevser Çakır değişen ve değişmeyen verileri örnek verdi. Tebliğin insana, zamana, çoğrafyaya, önem ve önceliğe göre değiştiğini vahiy ve fıtratın değişmediğini vurguladı. Tebliğ yaparken kullanacağımız teknik araçlara ise gazete, dergi, okul, dernek örneklerini verdi.

Diğer konuşmacı Münevver SOFUOĞLU “Ma’ruf ve Münker” kavramlarını açıkladı.

Bizim bireysel, bencil ve vurdumduymaz insanlar olmamamız gerektiğini iyiliği (Ma’ruf) yayarak kötülükten kurtulabileceğimiz söyledi.

Ayrıca bu fiili yerine getirebilmemiz için Kur’an’ı iyi okumamız gerektiğini söyledi (2/121).

Emr-i bil- Maruf ve Nehy-i Anil Münkerin ve Rasül’un bize öğrettiği çok önemli bir kural olduğunu ve toplumsal dengenin devamını garanti altına aldığını vurgulayarak bize konu ile ilgili şu ayetleri örnek verdi; Tevbe: 71, Hac: 41, Al-i imran: 110 ve 104.  Ayetler.

Kur’an’da kötülüklere karşı verilen tavırlardan bahsederken A’raf: 164 / 165. ayetlerini verdi. Bu ayetlerde vahye karşı ortaya konan 3 grup olduğunu belirtti

* İsyankar zalim grup,

* Zulme kötülüğe zayıf ve pasif tavır alan grup,

* Haksızlığa karşı olan aktif grup.

Kötülük yapmanın ve iyiliği engellemenin ise zalim insanların özellikleri olduğunu söyledi ve Maide: 78 / 79, Tevbe : 67 ayetlerini verdi.

Münevver Sofulu konuşmasının devamında Ma’ruf’u emretme vazifesinde davetçinin amelinin çok önemli olduğunu vurguladı. Davetçinin amelinin ve sözlerinin birbirine uyması gerektiğini söyledi. Toplumsal hayattan örnekler vererek özellikle msn ve facebook ‘u örnek gösterdi. Normal yaşamda çok iyi Müslüman olan bir insanı internette daha farklı görebileceğimizden söz etti ve bu konuda nelere dikkat etmemiz gerektiği üzerinde durdu.  Daha sonra konuşmasını Furkan: 63-76 ayetleri ile bitirdi.

“Rabbinin yoluna hikmet ve güzel öğüt ile çağır ve onlar ile en güzel bir biçimde mücadele et. Şüphesiz senin Rabbin yolu sapanı da bilendir hidayete ereni de bilendir.” (16 / 125 )

Haksöz Haber - Sevranur AYAR

Özgür-Der Tatvan Şubesinde ‘Peygamberi Doğru Anlamak’ konulu program gerçekleştirildi. Program, Hatice Kıranşal’ın Kur’an-ı Kerim ve Mealini okumasıyla başladı. Özgür-Der Çocuk Kulübü üyelerinin okudukları şiir ve ilahiler ilgiyle dinlendi. Ardından Sümeyye Sönmezler özetle;

İslam’ın üç ayağı vardır. Allah, Kitap ve Peygamberdir. Biz Allah’ı ve kitabı, Hz. Muhammed (s) aracılığıyla öğreniyoruz. Hz. Muhammed (s) bize en yakın halkadır. Bizim aramızdan seçilmiş bir elçidir, bizim gibi bir insandır. Vahyi anlamada vahyi uygulamada bizim için örnektir. Peygamberimizi, kitabın yani; Kur’an’ın Allah’ın bize bildirdiği şekilde doğru anlarsak, dinimizi de doğru anlamış oluruz. Bildiğiniz gibi Nisan ayı, diyanet tarafından Kutlu doğum haftası ilan edilmiştir. Fakat Türkiye genelinde Kutlu doğum haftası etkinlikleri, peygamberimizi anma adıyla yapılıyor olmasına rağmen, Hz. Peygamberin gerçek mücadelesini ve örnekliğini yansıtmıyor. Hatta zaman zaman bu kutlamalarda ölçüler kaçırılır; Allah Resulünün kutlu mücadelesini doğru anlamak ve güzel ahlakını hayatımıza taşımak yerine, abartılı sözler, şiirler ve ilahilerden oluşan kuru bir övgü edebiyatı yapma kolaycılığına yöneliriz…

Dahası farkında olmadan, Peygamberimize yersiz kutsallıklar izafe eder, İslam’ın ve Kur’an’ın özüne uymayan yakıştırmalarda bulunuruz. Oysa peygamberimiz şöyle buyurmuştur. ‘Ey insanlar, Hıristiyanların Hz. İsa’yı yücelttikleri gibi, siz de beni yüceltip Allah’a şirk koşmayın. Ben Allah’ın kulu ve Resulüyüm’. Dahası Peygamberimiz bir anıymış gibi Onu sadece mevlit kandillerinde anar hale geldik. Peygamberimiz bir Müslüman için anı olabilir mi? Anılar, geçmişte kalan, geçip gitmiş olanı temsil ederler. Peygamberimiz bir Müslüman için, anılarda kalan; geçip gitmiş olan dolayısıyla anılanımdır? Birini anmak, hatırlamaktır. Hatırlamak iyidir, ama onu hatırlamakla teselli olmak düşündürücüdür. Peygamberimiz ne vahyin postacısıdır, ne de müminlerin hayatından sessizce çekilip giden biridir. O sünnetleri, ilahi mesajı ve hayat düsturlarıyla yaşayan, sürekli hayatımızın içinde ve hayatımıza tamamen müdahil bir peygamberdir. Onun misyonu onun hayatıyla sınırlı değil, kıyamete kadar geçerlidir…

Hz. Peygamberin anılmasına ve anlaşılmasına yönelik programlar düzenlenmesi tabii ki güzeldir, gereklidir. Ancak, peygamberimizi anmak ve onu tebcil etmek isteyen bir müslümanın her hangi bir güne saplanmasına lüzum yoktur. Müslümanlık nazarında mübarek olmayan hiçbir gün ve saat yoktur. O günü, o saati müslümanca, Hz. Peygamberi rehber ve örnek tutarak yaşayan insan, umulan her bereketi bulur. Allah Teala şöyle buyuruyor. ‘ Biz kesinlikle Peygamberleri müjdeleyici ve sakındırıcı olarak göndeririz. Her kim iman eder Salih amel işlerse, kesinlikle onlara hiçbir korku yoktur ve onlar üzülmeyecektir. (Enam-48)